ဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္ မွန္ရင္ ဘုရားေစတီေတြရဲ႕ေရွ႕မွာ ျခေသ့ရၤုပ္ထားျခင္းရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို သိထားသင့္ပါတယ္

ဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္ မွန္ရင္ ဘုရားေစတီေတြရဲ႕ေရွ႕မွာ ျခေသ့ရၤုပ္ထားျခင္းရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို သိထားသင့္ပါတယ္

ဘုရားေစတီတိုင္းလိုလိုရဲ႕ ေရွ႕မွာ ျခေသ့ရၤုပ္ေတြရွိတာ အားလုံးသိၾကမွာပါ။ဘာေၾကာင့္ဒီလိုထားရသလဲ ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကိုေတာ့ သိသူရွိသလိုမသိသူမ်ားလည္း ရွိပါလိမ့္မယ္။ မသိေသးသူေတြအတြက္ ဗဟုသုတအေနနဲ႔ ျပန္လည္တင္ျပလိုက္ပါတယ္။

ဒီေမးခြန္းရဲ႕ အေျဖကို ေျဖဆိုခဲ့သူက အမပူရနန္းတည္ ဘိုးေတာ္ ဘုရားလက္ထက္ ပရိယတၱိအရာမွာ ေနတစ္ဆူလတစ္ပါး ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ မုန္တိုင္ပင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ဆရာေတာ္ႀကီးက ဘုရားေစတီ မုခ္ဝမုခ္ဦး၌ ျခေသ့ရၤုပ္တုမ်ား ထားျခင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းၿပီး-

“ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းဟာ ပဒုမ ျမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ထက္မွာ ေကသရာဇာျခေသ့မၤင္းျဖစ္ခဲ့သည္။ တစ္ေန႔ေသာအခါ အေလာင္းေတာ္ျခေသ့မၤင္း အစာရွာထြက္စဥ္ေတာအုပ္အလယ္ေနရာ၌ ပဒုမျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ နိေရာဓသမာပတ္ ဝင္စားလ်က္ရွိသည္ကိုဖူးေတြ႕လိုက္ရသည္။

ျခေသ့မၤင္းသည္ လြန္စြာမွ ၾကည္ညိဳအာ႐ုံ ရွိေသာ ဘုရားဂုဏ္ကိုအာ႐ုံျပဳလ်က္ ႏွစ္သက္ျခင္း ၊ ပီတိေဇာအဟုတ္ ျဖင့္ ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး အစာရွာမသြားေတာ့ပဲ ဘုရားရွင္၏ ေရွ႕ေမွာက္တြင္ ႐ိုေသဝပ္တြား ပူေဇာ္ဆည္းကပ္ေနခဲ့သည္။

ပဒုမျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ နိေရာဓသမာပတ္မွ ထေတာ္မူသည့္အခါ ခုႏွစ္ရက္ပတ္လုံး ၾကည္ညိဳသဒၶါထက္သန္စြာျဖင့္ ဝပ္တြားဆည္းကပ္ေနေသာ ျခေသ့မၤင္းအား ျမင္ေတြ႕ရ၍ ‘ေနာင္အခါ ငါကဲ့သို႔ပင္ ဘုရားစင္စစ္ဧကန္ျဖစ္လတၱံ’ လို႔ ဗ်ာဒိတ္စကားႁမြက္ၾကားခဲ့သည္။

ထိုသို႔ ဘုရားအေလာင္း ျခေသ့မၤင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ေႏွာင္းေခတ္ လူမ်ားသည္ ဘုရားေစတီပုထိုးတို႔အား ဖူးေျမႇာ္ကန္ေတာ့ရန္ ေရာက္ရွိေသာ အခါ အေလာင္းေတာ္ျခေသ့မၤင္းအား အတုယူၿပီး ဘုရားရွင္အား စူးစူးနစ္နစ္ ယုံၾကည္စြာ ၾကည္ညိဳသဒၶါထားၿပီး ဖူးေျမႇာ္ဆည္းကပ္ ကိုးကြယ္ရန္ ျခေသ့ရၤုပ္မ်ား တည္ၾကျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း မုန္တိုင္ပင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ရည္ၫႊန္းဖြဲ႕ဆိုပါတယ္။

မဇၥိဳမေဒသ အာေသာကမင္းႀကီးကေတာ့ သူတည္ခဲ့တဲ့ ဘုရားေစတီအေဆာက္အအုံေတြမွာ ျခေသ့ရၤုပ္တစ္မ်ိဳးတင္မကပဲ အျခား တိရစာၦန္ အာဇာနည္ ၃မ်ိဳးကိုပါ ထားပါတယ္။ မည္သည့္အႏၲရာယ္ကိုမွ မေၾကာက္႐ြံတတ္သည့္ အာဇာနည္ ၄ မ်ိဳးမွာ ျခေသ့ၤ ၊ ဆင္ ၊ သိေႏၶာျမင္း ႏွင့္ ႏြားလားဥသဘာ တို႔ျဖစ္ပါတယ္။

ထိုအ႐ုပ္ေလးမ်ိဳးကို အာေသာကမင္းႀကီး၏ ေကာင္းမူေတာ္မ်ားတြင္ ဘုရားဘက္သို႔မလွည့္ပဲ ဝင္လာသူမ်ားဘက္သို႔လွည့္၍ ထားေၾကာင္းသိရပါတယ္။

အေပၚက အေျဖကေတာ့ က်မ္းဂန္ကေန ထုတ္ႏႈတ္ေျဖၾကားတဲ့ ဆရာေတ္ာႀကီးရဲ႕အေျဖျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပုံျပင္လိုလို ရာဇဝင္လိုလိုနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အမ်ားစု သိထားတဲ့အေၾကာင္းတစ္ခုလည္းရွိပါေသးတယ္။ ဒါကေတာ့ သီဟဗာဟု အေၾကာင္းပါ။ မသိေသးသူမ်ားအတြက္ သီဟဗာဟုအေၾကာင္းကို ဗဟုသုတအျဖစ္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။

ေရွးလြန္ေလၿပီးေသာအခါက ”သီဟို၌” ယခု ”သီရိလကၤာ” ႏႈိင္ငံ ရာဇဝင္၌ ”မဟာဝံသ” ”သီဟဗာဟု”မင္းဟူ၍ရွိခဲ့ဖူးေလသည္။ ”ဝဂၤတိုင္း”ဖြား ”ဗဂၤလာ”မင္းသမီးတစ္ေယာက္သည္ ”ခေၾသၤ့”တစ္ေကာင္နဲ႔ရကာ ေတာတြင္းလႈိင္ဂႈတစ္ဂႈ၌ ေနေလသည္။ ”ခေၾသၤ့”ကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ သားေလးတစ္ေယာက္ သမီးေလးတစ္ေယာက္ ထြန္းကားေလသည္။ ”

ခေၾသၤ့”ႀကီးသည္ အစာရွာထြက္ခ်ိန္၌ ဂႈေပါက္ဝ၌ ေက်ာ္တုံးႀကီးတစ္တုံး ပိက္ထားခဲ့၏။ ”သီဟဗာဟု”(၁၆ )ႏွစ္သားအ႐ႊယ္ေရာက္ေသာအခါတြင္ကား ”ခေၾသၤ့”ႀကီးနဲ႔မေနလိုသျဖင့္ ”အေမ”နဲ႔ႏွမကိုေခၚကာ ေက်ာက္တုံးႀကီးကိုဖြင့္ၿပီး ထြက္ေျပးၾကေလ၏။ ”ခေၾသၤ့”ႀကီးသည္ သားမယားေပ်ာက္သြားသျဖင့္ ေတာေတာင္အႏွံ႔ လိုက္လံရွာေဖြရင္း ”မ” စိတ္မြန္ကာ ေတာစြန္အုံးဖ်ားေက်း႐ႊာမ်ားကိုပင္ ဖ်က္ဆီးပစ္ေလသည္။

ထိုအခါဘုရင္က ”ခေၾသၤ့”ကို ႏွိင့္ႏွင္းႏိုင္မည့္သူအား ေမာင္းေၾကးႏွင္းခပ္၍ ရွာေဖြေစရာ ”သီဟဗာဟု”ကတာဝန္ယူလိုက္ေလသည္။ ”သီဟဗာဟု”သည္ ေလးနဲ႔ျမားကိုယူကာ ဖခင္ ”ခေၾသၤ့”ႀကီးကိုသတ္ရန္ ထြက္ခဲ့ေလသည္။ ေတာစပ္တစ္ခုအေရာက္တြင္ ဖခင္”ျခေသ့ၤ”ႀကီးနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေတြ႕ၾကေလသည္။

”ခေၾသၤ့”ႀကီးကား မိဘ၏ ”ေမတၱာ”ဓာတ္ေၾကာင့္ သားကိုျမင္ျမင္ျခင္း ေအးခ်မ္းသြား၏။ သားကိုခ်စ္ေသာ ”ေမတၱာ”ဓာတ္တို႔က ”ခေၾသၤ့”ႀကီးတစ္ကိုယ္လုံးတြင္ ျပန႔္ႏွံ႔လွ်က္ရွိေလ၏။

ဤသည္ကား ”ဘာဝနာ” အဆင့္သို႔ေရာက္ေသာ ”ေမတၱာ”ဓာတ္မဟုတ္ေသးေခ် ”ေဂဟႆိတေပမ”ေခၚအိမ္တြင္းမိသားစုျခင္းထားေသာ ”ေမတၱာ”အဆင့္သာရွိေသး၏။ ထို”ေမတၱာ”၏စြမ္းရည္သည္ပင္ႀကီးမားလွ၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္…”သီဟဗာဟု”ပစ္လိုက္ေသာျမားတံတို႔သည္။”ခေၾသၤ့”ႀကီးဆီသို႔မေရာက္ပဲ ”သီဟဗာဟု”ေျခရင္း၌သာသုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္ပင္ ျပန္ၾက၏။

သုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ျပစ္ၿပီးေသာအခါတြင္ကား ”ခေၾသၤ့”ႀကီးသည္ ”ေဒါသ”ျဖစ္သြား၏။”ေဒါသ”ျဖစ္သြားသည္နဲ႔ ”ေမတၱာ”ဓာတ္တည္းဟူေသာ အႏၲရယ္ကိုကာကြယ္သည့္ ခ်ပ္ဝတ္တန္ဆာသည္ ျပဳတ္ၾကသြားေလ၏။ ”ေဒါသ”ျဖစ္ၿပီး”ခေၾသၤ့”ႀကီးကဟိန္းလိုက္ခ်ိန္မွာပင္ ”စတုတၳ”အႀကိမ္ေျမာက္ျပစ္လိုက္ေသာ ”သီဟဗာဟု”၏ျမားတံသည္ ”ခေၾသၤ့”ႀကီး၏ ငယ္ထိပ္သို႔စူးဝင္ကာ ထိုေနရာမွာပင္ေသသြားေလ၏။

ဘုရင္သည္အားရႏွစ္သက္ေတာ္မႈသျဖင့္ ”သီဟဗာဟု”ကို အိမ္ေရွ႕စံေပးေလသည္။ သီဟဗာဟု မင္းျဖစ္ေသာအခါတြင္ ေခါင္းကိုက္သည့္ ”ေရာဂါ”မၾကာခဏျဖစ္သျဖင့္ ”ပညာ”ရွိတို႔အားေမးျမန္းၾကည့္ၾကေသာအခါ ဖခင္ကိုသတ္ခဲ့ေသာ အကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

ထိုအျပစ္တို႔ေျပေပ်ာက္ေစရန္ ”ခေၾသၤ့”႐ုပ္ထုဆစ္ၿပီးကန္ေတာ့ရမည္ဟု ဆိုၾကေလသည္။ထိုေၾကာင့္…”ေစတီ”တစ္ဆူတည္ကာ ”ခေၾသၤ့”႐ုပ္ပါထုဆစ္ၿပီးကန္ေတာ့ၾကေလ၏။ထိုအျဖစ္မွအစတည္ကာ ”ဘုရား”တည္ေသာအခါ ”ခေၾသၤ့”႐ုပ္ပါေသာအေလ့အထျဖစ္လာခဲ့ၾကသည္ဟုဆိုၾကေလသည္။

အခုလိုသတင္းထူးေတြ သို႔မဟုတ္ စာေတြကို အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီ အၿမဲဖတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ အေပၚဆံုးမွာ Follow ဆိုတဲ့ စာသားေလးကိုႏွိပ္ခဲ့ပါ သို႔မဟုတ္ သတင္းတစ္ပုဒ္အၿပီးမွာ XB Media Myanmar ဆိုၿပီးေပၚလာရင္ Like ဆိုတဲ့စာသားေလးကို ႏွိပ္ခဲ့ေပးေပါ။ ႏွစ္ခုလံုးမေပၚရင္ေတာ့ Like လုပ္ထားၿပီးသားပါ။ XB Media Myanmar ကိုအားေပးတဲ့ စာဖတ္သူအေပါင္းကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ စာဖတ္သူပရိတ္သတ္ႀကီး သေဘာက်ႏွစ္သက္ခဲ့ရင္ (Share)မွ်ေဝေပးခဲ့ၾကဖို႔ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။

Comments are closed.