ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ပဲ ျပန္ဖတ္ဖတ္ ရိုးမသြား နိုင္တဲ့ …“အိမ္ရိုက္သံ”

ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ပဲ ျပန္ဖတ္ဖတ္ ရိုးမသြား နိုင္တဲ့ …“အိမ္ရိုက္သံ”

ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ပဲ ျပန္ဖတ္ဖတ္ ရိုးမသြားနိုင္တဲ့ “အိမ္ရိုက္သံ” ဟိုတုန္းက အင္မတန္မွ စိတ္တို၊ စိတ္ဆတ္တဲ့ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ရွိသတဲ့။

တစ္ေန႔က်ေတာ့ သူ႔အေဖက ေကာင္ေလးကို အိမ္ရိုက္သံတစ္ထုပ္ ေပးလိုက္ၿပီး ေျပာပါေ တာ့ တယ္။ မင္းတစ္ခါ စိတ္တိုတိုင္း သံတစ္ေခ်ာင္းကိုေနာက္ေဖး က ဝင္းထရံတိုင္မွာ သြားရို က္ေ ခ်ကြာတဲ့ အေဖက အဲဒီလိုေျပာၿပီး သံထုပ္ကိုေပးလိုက္တဲ့ ပထမေန႔မွာ ေကာင္ေလးဟာ ဝင္း ထရံတိုင္မွာ သံေပါင္း ၃၇ ေခ်ာင္းရိုက္သြင္း ျဖစ္သြားတယ္။

အဲဒီလိုနဲ႔သူစိတ္တိုတိုင္း သံေလးေတြကို ဝင္းထရံမွာ ရိုက္ရင္းရိုက္ရင္း ေကာင္ေလးဟာ သူ႔စိတ္ သူ ထိန္းနိုင္လာသတဲ့။ သံရိုက္ခ်က္ေတြဟာလည္း တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ က်ဲလာခဲ့တယ္။ ဒီလို နဲ႔ ေကာင္ေလးဟာ ဝင္းထရံမွာ သံေျပးရိုက္တာထက္စာရင္ ေဒါသျဖစ္ေနတဲ့ စိတ္ကိုထိန္းရတာ ပိုလြယ္မွန္း သေဘာက္ေပါက္လာေတာ့တယ္၊ အဆုံးမွာ ေကာင္ေလးဟာ စိတ္မတိုပဲေန နိုင္ တဲ့ေ န႔ကို ေရာက္လာေရာ၊

ေကာင္ေလးက ေျပးၿပီး သူ႔အေဖကို သတင္း သြားပို႔တယ္…. အေဖေရ… သားေတာ့ စိတ္ကို ထိန္းနိုင္သြားၿပီဗ်။ အဲ့ဒီလိုက်ေတာ့ သူအေဖက တစ္မ်ိဳးခိုင္းျပန္ေရာ…၊ မင္းကိုယ္မင္း ေဒါသမျ ဖစ္ေအာင္တစ္ေနကုန္ ထိန္းနိုင္ၿပီဆိုတာနဲ႔ အဲ့ဒီသံေတြကို ျပန္ႏုတ္ဦးကြာ။ တစ္ေန႔ထိန္းနိုင္ရင္ ညအိပ္ခါနီး တစ္ေခ်ာင္းႏႈန္းနဲ႔ ႏႈတ္ေနာ္လို႔ မွာလိုက္သတဲ့။ ရက္ေတြၾကာလာေတာ့ ေကာင္ေလး က သူ႔အေဖကိုေျပာနိုင္သြားတယ္။

အေဖေရ သားရိုက္ခဲ့တဲ့ သံေတြ အားလုံး ကိုႏႈတ္ၿပီးသြားၿပီ၊ တစ္ေခ်ာင္းမွ မက်န္ေတာ့ဘူး။ သည္အခါ အေဖလုပ္တဲ့သူက သားရဲ့လက္ကို ဆြဲၿပီး သားရိုက္ခဲ့တဲ့ ဝင္းထရံဆီကို ေခၚသြားတ ယ္၊ေတာ္တယ္ငါ့သားလို႔လည္း ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သားေသခ်ာၾကည့္စမ္း။ ဝင္းထရံတိုင္မွာ အေပါက္ေတြျဖစ္က်န္ခဲ့တယ္ေနာ္။ ဒီဝင္းထရံတိုင္ေတြက အရင္တုန္းက လို ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ မဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုတာ သားျမင္တယ္ မဟုတ္လား။ ေအး သားက စိတ္တိုတိုနဲ႔ ပါးစပ္က ေျပာ ခ်လိုက္တဲ့အခါ တစ္ဖက္သားဆိုတဲ့ ဝင္းထရံတိုင္မွာ အခုလို အမာရြတ္ေတြ ထင္က်န္ရစ္ခဲ့ တတ္တယ္ သားရယ္။

အဲဒီလိုပဲ လူတစ္ေယာက္ကို သားက ဓါးနဲ႔ထိုးလိုက္တယ္။ ၿပီးရင္ ဓါးျပန္ႏႈတ္ၿပီး ရွိခိုးေတာ င္ပ န္တယ္ဆိုပါစို႔။ သားဘယ္ႏွစ္ခါဘဲ ရွိခိုးေတာင္းပန္ပါေစ။ ဒဏ္ရာနဲ႔ အမာရြတ္ေတြကေတာ့ မလြဲ မေသြ က်န္ခဲ့မွာပဲ ငါ့သားရယ္….တဲ့။ တကယ္ေတာ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြဆိုတာ အဖိုးတန္ တဲ့ ရတနာေတြပါပဲ။ သူတို႔ဟာ ငါတို႔ေတြကို ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာေစတယ္။ အားေပးကူညီတယ္။

ဒုကၡ၊ သုခေတြကို လည္း မၽွေဝခံစားၾကတယ္။ ရင္ဖြင့္သမၽွကို ဂ႐ုစိုက္နားေထာင္ေပးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ခုခုဆို စိတ္လိုက္မာန္ပါ မလုပ္နဲ႔။ သူတို႔ကို သံႏႈတ္ရာက်န္ခဲ့တဲ့ ဝင္းထရံေ တြ အျဖစ္ မေရာက္ပါေစနဲ႔။ ကိုယ့္မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ကိုယ္က ဘယ္ေလာက္ဂ႐ုစိုက္ ေၾကာင္း သူတို႔ကိုလည္း သူတို႔ရဲ့ မိတ္ေဆြေတြအေပၚ ဂ႐ုစိုက္လာ ေအာင္ လုပ္ေပးသင့္ ေၾကာ င္းေျပာၾကားေပးပါ။

ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္က သူငယ္ခ်င္းေကာင္း မိတ္ေဆြေကာင္းအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့သူေ တြဆီကို ဒီပုံျပင္ေလးကို လက္ဆင့္ကမ္းပါ။ ယုတ္စြအဆုံး ဒီစာေလးကို ပို႔လိုက္တဲ့သူဆီ ဒီအ တိုင္း ျပန္ပို႔နိုင္ပါေသးတယ္။ ကိုယ္ပို႔လိုက္တဲ့ စာ ကိုယ့္ဆီျပန္ေရာက္လာရင္ ကိုယ့္မွာ မိတ္ေ ဆြေကာင္းေတြ ရွိေနတာကို အလိုလို ခံစားနိုင္မွာပါ။

ဆရာအတၱေက်ာ္

Comments are closed.